Een leidraad in dromen

De tijd waarin we nu leven houdt me in zijn greep. Zekerheden zijn aan het wankelen gebracht en er heerst ongenoegen, onrust en angst. Al jaren draag ik het mantra: ‘Relax, nothing is under control’ als een luchtige waarheid met me mee, maar ik merk dat ik steeds meer moeite heb me te ontspannen en vertrouwen te houden. De coronacrisis en steeds scherpere tweedeling in de maatschappij. Het veranderende klimaat. Druggerelateerd geweld. Roeptoeterende politici. Ik betrap mezelf erop dat ik er moedeloos van word en me soms werkelijk afvraag hoe wij hier als mensheid nog uit gaan komen? En zelfs of we dat nog wel verdienen? Ja, ik weet dat de meeste mensen deugen, maar juist hen hoor en zie ik steeds minder. Laat ik mij zelf wel horen en zien? Of ben ik beperkt door vrees?

Contact met de dromenwereld

Lees verder “Een leidraad in dromen”

Licht en duisternis in dromen

In veel tradities werd en wordt rond deze tijd de komst van het licht gevierd. Toen er nog geen kunstlicht bestond, droegen de Germanen hun twaalf dagen durende midwinterfeesten (Joel of Jul) op aan hun zonnegod ‘Sol Invictus’ (onoverwinnelijke zon) om te vieren dat na de diepste duisternis altijd weer het licht van de zon terugkeert. In het Jodendom wordt in deze periode de wonderbaarlijke terugkeer van het licht in de tempel gevierd (Chanoeka) en in het Christendom wordt de geboorte van Jezus Christus gevierd, die in een wereld vol duisternis zijn licht komt brengen. Bij welke kersttraditie je je zelf ook het meeste thuis voelt, zo midden in een lockdown, voelt het vanuit de donkere dagen naar het licht verlangen actueler dan ooit.

Lees verder “Licht en duisternis in dromen”